KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/16113 E., 2014/6064 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; sanık ...' ın ...Mahallesi 554. Sok. No: 3/A sayılı iş yerinden cezve takımı satın aldığı, eşyanın defolu çıkması üzerine iş yerine gidip iade ettiği ancak parasını alamadığı, durumu Tüketici Hakem heyetine taşıdığı ve bunu söylemek için sanık ...'in çalıştığı söz konusu iş yerine gittiği, yetkili biriyle görüşmeyi ve parasının iadesini istediği, isteği gerçekleşemeyince İlker ile tartışma yaşadıkları ve bu yüzden iş yerinden çıkarıldığı, daha sonra tekrar içeri girerek eşyalara zarar vereceğini söylediği ve sinirlenerek işyerinde bulunan yemek tabaklarını kırdığı şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunu oluşturduğu yönündeki kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.
Defolu çıkan cezve takımının parasının iadesine ilişkin anlaşmazlığın tüketicinin korunması kapsamında kalan hukuki bir uyuşmazlık niteliğinde olması ve haksız eylem niteliğinde olmaması hususları gözetilerek sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanması gerektiği yönünde görüş belirten tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/16113, K. 2014/6064, 1 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama