KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2013/16205 E., 2013/14336 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu malına zarar verme
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen, katılan idarede işletme şefi olarak çalışan müşteki ...'in katılan idare yanında ayrıca davaya katılmasına karar verilmesi hukuken yok hükmünde olup mahallinde karar başlığından çıkartılması mümkün görülmekle yapılan incelemede;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; sanıkların köylerine yakın bir arazide katılan ... tarafından fidanlama çalışması yapılacağı, bu çalışmaya sanıkların, fidanlama sahasına yakın yerde arazilerinin olması ve fidanlama yapılınca hayvanlarını otlatacakları mera kaybolacağı nedenleriyle karşı çıktıkları, bunun akabinde katılan ... Müdürlüğüne ait 1515 adet meşe kazığının yakıldığı, sanıkların olay öncesinde “buraya fidanlık yapılmaması için elimizden geleni yapacağız” şeklinde
beyanlarının olduğu, dolayısıyla sanıkların kamu malına zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların atılı suçu işlediklerine dair yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmaması nedeniyle mahkeme tarafından verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/16205, K. 2013/14336, 30 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama