Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/16459 K.2015/30842

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılana ait reklam tanıtım ajansında çalıştığı ve müşterilerden ücret tahsil etme yetkisi bulunduğu, bu kapsamda sanığın Beypet şirketinden 1.500 TL tahsil etmesine rağmen, ücreti katılanın firmasına vermeyerek uhdesinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın ifadesinde, 2010 yılının Ağustos ayı maaşı olan 700 TL'yi ve çalıştığı işlerdeki prim alacaklarını alamadığı için tahsil ettiği 1.500 TL'yi şirkete vermediğini beyan ettiği ancak bilirkişinin yaptığı inelemede, sanığın şirketten 599 TL alacağı olduğu ve sanığın iddia ettiği şekilde prim ödemesine dair yazılı sözleşme bulunmadığının tespit edildiği, sanığın da prim ödemesine dair herhengi bir sözleşme sunamadığı,

bu haliyle sanığın görevi dahilinde tahsil ettiği ücreti şirkete teslim etmemesi eklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesi kapsamında, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine karar vermek gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin hukuk mahkemelerinde çözülebilecek nitelikte olduğu gerekçesiyle beraat kararı verilmesi,