Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/16507 K.2015/31004

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, arkadaşının kardeşi olan ve suç tarihinde askerlik hizmetini yapmak üzere Ankara'ya gelen müştekiyi karşılayarak bir süre gezdirdiği, müştekinin askeri birliğine katılırken Nokia 1100 marka cep telefonunu ve 390 TL parasını sanığa emaneten verdiği; ancak sanığın cep telefonu ve parayı iade etmeyerek üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın ikrara dayalı savunması, müşteki beyanı ile tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin sanığın mahkumiyetine yönelik kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK 52/3. md.ne aykırı olarak, hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemiş olması,

Mahkeme masrafı olarak yapılan toplam 8,25 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının "6 ay hapis cezasının" ibaresinden sonra gelmek üzere, "TCK 50/1-a maddesi uyarınca 150 gün adli para cezasına çevrilmesine ve bu cezanın" ibaresinin yazılması hüküm fıkrasında yargılama giderleri ile ilgili bölümde yer alan ''sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına'' ibaresinin çıkarılarak,