KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/16713 E., 2014/7315 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2014
- Tebliğname No
- 9 - 2011/262463
- Mahkemesi
- Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesi
- Tarihi
- 25/05/2011
- Numarası
- 2010/296 (E) ve 2011/431 (K
- Suç
- Mala zarar verme
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Suça sürüklenen çocuklar M.. B.. ve Saadettin Yavuz'un Yunusemre Lisesinin duvarına farklı renklerdeki sprey boyalarla çeşitli yazılar yazarak kirletmek suretiyle zarar verdikleri olayda;
1-Suça sürüklenen çocukların eylemlerinin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı madde ile hüküm kurulması,
Kabule görede
2-Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğinin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/16713, K. 2014/7315, 16 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama