KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/17227 E., 2015/31187 K.·İncelenen Kararın;
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 15 - 2011/404436
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 28/04/2011
- Numarası
- 2010/119 (E) ve 2011/319 (K
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.
Katılan bankanın müşterilerinden bireysel kredi sözleşmesi ve kredi kartı sözleşmeleri kapsamında temin ettiği belgeleri düzenlediği ve müşterilere göndermek üzere tamamladığı toplam 100 adet kullanıma hazır kredi kartı, aynı sayıda kredi kartı başvuru formu, bireysel kredi başvuru formu ve müşterilerin kişisel bilgilerini içeren formların Rize'ye gönderilmek üzere sanığın çalıştığı Kargo şirketinin.... Şubesine 06.06.2009 tarihinde teslim ettiği, ancak söz konusu belgelerin ilgili adreslere ve kişilere teslim edilmediği ve kaybolduğunun anlaşıldığı bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;
Yapılan yargılama, toplanan deliller, tanık anlatımı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanan kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/17227, K. 2015/31187, 11 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama