Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/17273 K.2015/31118

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların, katılanı evlenme vaadiyle kandırarak farklı tarihlerde 350 TL ve 2.000 TL para almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık ifadeleri, katılan ve tanık beyanları, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre sanıkların mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olmaları karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesindeki isabetsizlik ile sanıkların 2.350 TL haksız menfaati temin etmeleri ve dolandırıcılık suçunun tamamlanmış olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi gereğince teşebbüs indirimi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.