Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/17416 K.2014/7746

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, katılan ile duvar yapımı işi konusunda anlaştığı ancak ücretini alamadığından katılana ait duvarı çekiç ile kırdığı şeklinde gerçekleşen eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, katılanın yaptığı iş karşılığında ücretini ödemediği ve haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlediği anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesine göre denetim süresi belirlenirken temel ceza tayin edilirken alt sınırdan ceza verilmesine rağmen gerekçe gösterilmeden en üst sınırdan uygulama yapılması,