Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/1787 K.2013/7471

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın, 30.03.2009 tarihli asıl karara karşı, 01.07.2010 tarihinde eski hale getirme talebinde ve temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde, bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, mahkemenin eski hale getirme talebinin kabulüne ve infazın durdurulmasına ilişkin verdiği 12.08.2010 tarih, 2007/687 Esas ve 2009/360 Karar sayılı ek kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilip bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen 30.03.2009 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılan tebligatın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/12/2010 gün ve 2010/4-199 esas ve 2010/48 sayılı, dairemizce de benimsenen kararında vurgulandığı üzere, daha önce yapılmış bir tebligat söz konusu olmayan adrese doğrudan 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine aykırı olarak tebliğ edilmesi nedeniyle usulsüz olduğu anlaşılmış ise de, infaz dosyasının incelenmesinde;

sanığın 27.10.2009 havale tarihli dilekçe ile Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.03.2009 tarih, 2007/687 E ve 2009/360 K sayılı ilamının infazının ertelenmesi talebinde bulunması üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 30.10.2009 tarihinde infazın 6 ay süreyle ertelenmesine karar verildiği, sürenin bitiminde 25.04.2010 tarihinde cezaevine alındığı ve 06.05.2010 tarihinde müddetname tanzim edildiği anlaşılmakla, 7201 Sayılı Kanunun 32. maddesine göre sanığa usulüne uygun olarak yapılan bir tebligat bulunmasa bile, muhatabı tebliği öğrenmiş ise tebligatın geçerli sayılacağı hükmü de gözetilerek,