KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/18859 E., 2014/10192 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu malına zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sara hastası olduğunu iddia eden, ancak Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınan rapora göre ceza ehliyeti tam olan sanığın, belediyeye ait olup arızası nedeni ile park halinde duran otobüsün camlarını kırdığı somut olayda; sanığın savunmasında olayın iddianamede anlatıldığı gibi olduğuna, psikolojik rahatsızlık yaşadığı için ne yaptığını bilmediğine ve suç kastı ile hareket etmediğine yönelik ikrarı ile olay tespit tutanağından otobüsün pencerelerinin kırık olduğunun anlaşılması karşısında kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak
oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın kesin nitelikteki geçmiş hükümlülüğünün tekerrüre esas alınarak hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/18859, K. 2014/10192, 22 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama