Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/18923 K.2014/10286

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın kız arkadaşının müştekiye ait iş yerinde çalıştığı, müştekinin sanığı iş yerine gelip kızla görüşmesinin uygun olmadığını söyleyip uyardığı, sanık gelmeye devam edince de tanık Ümmühan'ı işten çıkarttığı, buna kızan sanığın müştekiye ait araca benzin dökerek ateşe vermek suretiyle yakarak hasar görmesine neden olduğunun iddia edildiği olayda sanığın eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak,

TCK'nın 29. maddesinin "haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli eylemin etkisi altında suç işleyen..." şeklindeki düzenlenmesi ve oluş ve kabule göre, kız arkadaşının müşteki tarafından uygunsuz haketlerinden dolayı işten çıkartılması eyleminde bizzat sanığa yönelik haksız bir fiilden söz edilemeyceği de gözetilmeden koşulları bulunmadığı halde sanığa tayin oluan cezanın haksız tahrikin varlığı kabul edilerek TCK'nın 29. maddesine göre indirilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,