KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/18983 E., 2014/10285 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2014
- Tebliğname No
- 6 - 2012/10772
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesi
- Tarihi
- 29/11/2011
- Numarası
- 2011/387 (E) ve 2011/998 (K
- Suç
- Mala zarar verme
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde, yanında evrakı ayrılan Onur ile birlikte müştekiye ait iş yerinin vitrin camını kırarak içeriye girdikleri ve bazı eşyaları çalıp giderken polis tarafından yakalanmaları şeklinde gerçekleştiğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,ancak,
5237 Sayılı TCK'nın 50/3. maddesine göre; daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış bulunanların
mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezasının zorunlu olarak aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği hükmü gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/18983, K. 2014/10285, 26 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama