KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/19029 E., 2015/31565 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 15 - 2012/22036
- Mahkemesi
- Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 07/09/2011
- Numarası
- 2010/34, 2011/382
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
Karar Metni
571 kelime·3 dk okuma
Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar Ö.. U.. ve sanık A.. Y.. müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (i) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği, buna göre; sanık Ö..
U..'nun, katılan K.. Ö..'e yönelik eylemi açısından; haksız menfaat miktarının 5237 sayılı TCK'nın 158/1, j, son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 16.500 TL, haksız menfaatin iki katının 33.000 TL olduğu dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 1650 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,
aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 1375 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 27.500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, öncelikle temel cezanın eksik belirlenip, daha sonra verilen cezanın, haksız menfaatin iki katına çıkartılıp, bu miktar üzerinden indirim yapılmasındaki isabetsizlik, sonuç ceza değişmediğinden; sanık Ö..
U..'nun 7.000 TL bedelli sahte çeki kullandığı olayda, haksız menfaat miktarının 7.000 TL, haksız menfaatin iki katının 14.000 TL olduğu dikkate alınarak ve temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 700 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,
aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 583 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 11.660 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, öncelikle temel cezanın, haksız menfaat miktarından bağımsız olarak belirlenip, daha sonra verilen cezanın, haksız menfaatin iki katına çıkartılıp, bu miktar üzerinden indirim yapılmasındaki isabetsizlik, mahkemece yasal gerekçeler gösterilerek alt hadden uzaklaşılmış olunduğundan; sanık A..
Y..'ın 7.250 TL bedelli sahte çeki kullandığı olayda ise haksız menfaat miktarının 7.250 TL, haksız menfaatin iki katının 14.500 TL olduğu dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 725 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,
aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 604 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 12.080 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, öncelikle temel cezanın, eksik belirlenip, daha sonra verilen cezanın, haksız menfaatin iki katına çıkartılıp, bu miktar üzerinden indirim yapılarak eksik ceza tayinindeki isabetsizlik, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/19029, K. 2015/31565, 30 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama