Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/19165 K.2013/13613

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda. Geçmişte müşteki ile bir şekilde tanışan ve cep telefonu numarasını alan sanığın onu telefonla arayıp “... fakirlere dağıtılacak erzak için araç ve şoföre ihtiyaç var...” diyerek yardım istemesi, müştekinin de buna inanıp tanık ... ve kamyonetiyle buluşma yerine gidip birlikte bir apartman önüne geldiklerinde “işçilere vereceğim üzerimde para yok” deyip müştekiden 50 TL alması,

o sırada apartmana girdiğinde biriyle cep telefonunda konuşuyormuş gibi yapıp tekrar müştekinin yanına gelerek “...kontörüm bitti, cep telefonunu verir misin?” yalanıyla müştekinin kullandığı cep telefonunu alması ve aldığı para, cep telefonuyla arka çıkış kapısı olan apartmana girerek ortadan kaybolması eyleminin “dolandırıcılık” suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.