KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/19544 E., 2014/8477 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu malına zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda misafir hükümlü olarak bulunan sanığın, kaldığı misafir koğuşunun kapısının arkasına ranzaları barikat yaparak koğuşta bulunan 2 adet yatak, 1 adet battaniye ve 1 adet yastığı tutuşturarak yakmak suretiyle kuruma ait söz konusu malzemelere zarar verdiği, sanığın idareye verdiği toplam 148 TL zararı ödemesi konusunda kendisine yapılan teklifi reddederek zararın bedelini ödemediği,
böylece kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, aksi ispatlanmadığı sürece geçerli olan tutanağa göre kapının arkasına ranzaları iteklemek sureti ile içeri girişi engelledikten sonra yangının çıkarıldığınının belirlendiği, eylemin bilinçli olarak yapıldığının anlaşılması karşısında tüm beyanlarda geçen psikolojik rahatsızlık durumunu denetlemek amacı ile alınan rapora göre eylem tarihi itibarıyla ruh sağlığının yerinde olduğu anlaşılan sanığın savunmasına itibar edilmediği,
sanık ve tanık beyanları, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulunde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/19544, K. 2014/8477, 30 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama