Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/19563 K.2014/9142

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; katılanın sahibi olduğu lokantaya çorba içmek için gelen sanığa, lokanta çalışanlarının; temizlik yaptıklarını, kalan çorbayı döktüklerini söylemeleri üzerine, sanığın sinirlenerek lokantanın camını kırmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dosya içerisindeki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.03.2013 tarih ve 2012/2-1500 esas, 2013/95 sayılı kararında da belirtildiği üzere, tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında temel ceza tayin edilirken TCK'nın 58/3.maddesi hükmü uyarınca hapis cezası uygulandığı durumlarda, bu cezanın aynı Kanun'un 50/1-a hükmü uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek, TCK'nın 50/2. maddesine muhalefet edilmesi,