KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/19711 E., 2014/8679 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığın, temyiz dışı arkadaşları ile birlikte hareket ederek şikayetçiye ait ... plaka sayılı aracın camını kırmak suretiyle araçta hırsızlık yaptığı, sanık hakkında hırsızlık suçundan bir kararı verildikten sonra mala zarar verme suçunu işlediği gerekçesiyle suç duyurusunda bulunulduğu, sanık ve şikayetçi beyanları, olay ve yakalama tutanağı, görgü ve tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, mala zarar verme suçunun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi kapsamında, verilen cezanın ertelenebilmesi için, sanığın, daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş
olması gerektiği dikkate alınarak ve adli sicil kaydına göre de, sanığın suç tarihinden önce kesinleşen üç aydan fazla mahkumiyeti bulunan sabıkasının olması nedeniyle ertelemenin objektif koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde cezanın ertelenmesine karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/19711, K. 2014/8679, 5 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama