Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/20751 K.2014/10991

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin kararlara itiraz etmesi üzerine, Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinin 05.05.2011 tarih, 2011/896 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği ve sanık tarafından bu karar temyiz edilmediği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükme ilişkin olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; şikayetçi ...'ın ... Pide Çorba salonu isimli işyerini işlettiği; suç tarihinde sanık ...'in yanında arkadaşıyla birlikte şikayetçiye ait çorba salonuna gittiği, ...'in masadan kalkarak şikayetçinin köpeğine tekme attığı ve şikayetçiye hakaret ettiği, şikayetçinin sanığı uyarması üzerine, sanığın olay yerinden uzaklaştırıldığı ancak yaklaşık 1 saat sonra sanığın alkollü olarak işyerine tekrar geldiği, elindeki tahrayla iş yerine zarar verdiği, buzdolabına vurduğu, masa ve tabureleri devirdiği anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın .../4. maddesine göre; "kararda, para cezasının yirmi eşit taksitle ödenmesine" karar verildiği halde, taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemiş olması,