Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/20974 K.2014/10553

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun dairelerin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve Tomarza Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/92 Esas, 2009/86 karar sayılı görevsizlik kararındaki sevk maddelerinde gösterilen; kamu malına zarar verme suçunun cezası, 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a. maddesinde bir yıldan altı yıla kadar

hapis; kasten yaralama suçunun cezası 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi uyarınca dört aydan bir yıla kadar hapis, görevi yaptırmamak için direnme suçunun cezası 5237 sayılı Kanun'un 265/1 maddesi uyarınca altı aydan üç yıla kadar hapis, hakaret suçunun cezası 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca üç aydan iki yıla kadar hapis cezasından, 298 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun cezası ise 298 sayılı Kanun'un 133/2-2. cümle uyarınca beş yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;