Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/21003 K.2015/32582

Sanığın duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299.maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Rize Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanığın, katılanın vekili sıfatıyla Rize 1. İcra Müdürlüğü'nün 2006/4015 esas sayılı icra dosyasında borçlu Y.. N.. aleyhine başlattığı takipte 1.145 TL olan alacağın tamamını tahsil etmesine rağmen katılana ödeme yapmayarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın ifadesinde, takibe konu olan senet bedelini tahsil etmediğini beyan ettiği, takip borçlusu olan tanık Y..

N..'ın ise 24/02/2009 tarihli ifadesinde, ödeme emri kendisine ulaştıktan sonra bir hafta içerisinde 1.300- 1.400 TL parayı sanığa verdiğini ancak karşılığında makbuz ya da yazılı belge almadığını beyan etmesine rağmen, 24/04/2010 tarihli ifadesinde, sanığın kendisine 1.200 küsur TL borç çıkardığını, peyder pey 200 dolar ve 250 dolar verdiğini, toplamda 800 doları geçen para verdiğini, en son olarak ise katılana bir arkadaşı vasıtasıyla 150 TL ödediğini beyan ettiği, tanık Y..

N..'ın takibe konu borcu sanığa ödediğine dair yazılı belge sunamadığı gibi tam olarak ne kadar parayı verdiğini dahi net olarak beyan edemediği ve tanık Yılmaz'ın icra dosyasındaki takip miktarını sanığa ödediğini doğrulayan tanık beyanı da olmadığı anlaşılmakla, sanığın icra dosyasından tahsil ettiği parayı uhdesinde tuttuğuna dair mahkumiyetine yeterli somut delil bulunmaması karşısında, sanığın beraatine karar vermek gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,