Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/22011 K.2016/267

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ile ve özel belgede sahtecilik suçundan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar sanık müdafi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan şirketin S..... B.... M..... satış temsilcisi olarak görev yaptığı süre içerisinde müşterilerden tahsil ettiği paraların bir kısmını şirkete teslim etmediği, müşteriye tahsilat karşılığı verdiği makbuza tahsil ettiği miktarı yazmasına rağmen, şirkette kalan ve karbon kopyası olması gereken makbuza ise daha düşük bir miktar yazarak aradaki farkı uhdesinde tutmak suretiyle, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

1- Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz üzerine verilen ret kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı sanık müdafiinin yaptığı itirazı üzerine, S..... 1. A... C.... M...... yaptığı inceleme sonucunda verilen ret kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar kesinleştiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ile katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak;

Sanık beyanı, katılan ve tanık ifadeleri, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiş olup, sanık ile katılan şirket arasında İş Mahkemesinde görülmekte olan davada alınan ve örneği dosyaya sunulan bilirkişi heyeti raporu ile de, sanığın tanzim ettiği tahsilat makbuzları ile nüshaları arasında fark bulunduğunun belirlenmesi ve bilirkişi raporlarının birbirlerini teyit etmeleri nedeniyle,

Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 43/1.maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünün birden fazla ihlal ederek, değişik zamanlarda birden fazla haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı aynı Kanunun 53/1 maddesi maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b) Sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,