Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/22056 K.2013/17411

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin kiralama süresinin hitamı olan "14/01/2006" olarak; hüküm fıkrasının 6-A bendinde sanık ...'nın soyisminin "..." olarak, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Sanık ...'nın 04/01/2006 tarihinde katılanın işlettiği araç kiralama işyerinden 10 günlüğüne kiraladığı otomobili sürenin hitamında teslim etmediği, 01/02/2006 tarihinde katılanın sanığa yolda rastlayarak aralarında tartışma çıkması sonrası sanığın otomobili bir arkadaşı vasıtasıyla gönderdiği olayda, mahkemenin "güveni kötüye kullanma" suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli para cezasının; 5083 sayılı Kanunun 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,