KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/23004 E., 2014/10749 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mayıs 2014
- Tebliğname No
- 5 - 2013/257193
- Mahkemesi
- Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 04/03/2011
- Numarası
- 2010/282 (E) ve 2011/252 (K
- Suç
- Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığın, yetkisi olmadığı halde servis taşımacılığı yaptığı gerekçesi ile katılan polis memurları tarafından hakkında işlem yapılmak istendiği, bu kapsamda katılan polis memuru Y..
A..'ın parka çekmek istedikleri araca bindiği, sanığın tehditleri üzerine araçtan indiği, iki gün sonra sanığın aracı ile birlikte tekrar görülmesi üzerine işlem yapılmak istendiğinde polis memurlarına vurduğu, ehliyet ve ruhsatını vermediği gibi ekip aracına tekme ve kafası ile vurarak zarar verdiğinin iddia edildiği somut olayda;
sanığın, görevli memurların işlem yapmamak için kendisinden para istediklerini, aracında dinlenirken gelip kendisini dövdüklerini iddia etmesi karşısında katılan polis memurları hakkında zor kullanma yetkisinin aşılması ve kasten yaralama suçları nedeni ile ayrılıp 2010/43061 sayılı dosya üzerinden yürütülen soruşturmanın sonucu araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/23004, K. 2014/10749, 29 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama