Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/23106 K.2014/10576

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavuz suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin bulunmadığı dikkate alınarak, mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararlarıyla sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Şikayetçinin buğday tarlasına sanıkların hayvanlarını soktukları, bu hayvanların arazide dikili olan buğdaylara zarar verdikleri, sanıkların bu eylemleriyle mala zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Sanıklara yüklenen 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi mala zarar verme suçundan açılan dava ile ilgili olarak, katılanın 09.12.2010 havale tarihli dilekçesi ile sanıklardan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, TCK'nın 73/6 maddesi uyarınca sanıklardan vazgeçmeyi kabul edip etmedikleri sorulup sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,