Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/2374 K.2014/18018

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, şikayetçiye ait K. İnşaat Malz. Ltd. Şti. de şoför olarak çalıştığı, tanık Ç.. B.. ile aynı tarihte farklı kamyonlarla Mersin'den Eskişehir'e yük aldıkları, sanığın alkollü olması nedeni ile yönetimindeki kamyonu Mersin'de bıraktıkları, tanık Çetin'in yönetimindeki kamyonla Eskişehir'e geldikleri, sanığın nakliye olarak tahsil ettiği 1.500,00 TL para ile birlikte tanık Çetin'ın yanından ayrıldığı ve ortadan kaybolduğu, şirkete nakliye parasını iade etmediği, bu suretle sanığın hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediği anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kovuşturma aşamasındaki 02.04.2010 tarihli ifadesinde parayı şirkete verdiğini belirtilmiş olması ve mağdurun 20.07.2009 tarihinde mahkemedeki ifadesinde paranın ödenmediği beyan etmesi karşısında tarafların dinlenerek paranın ödenip ödenmediğinin tespit edilip ödenmiş ise sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen "etkin pişmanlık" hükümlerinin uygulanabilirlik koşullarının karar yerinde tartışılmamış olması,