Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/24116 K.2014/7503

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, emeklilik maaşını almak üzere bankaya giden şikayetçiyi görüp, nereye gittiğini sorduğu, şikayetçinin emeklilik aylığını almaya gittiğini söylemesi üzerine kanunda değişiklik yapıldığını, maaşını çekebilmesi için belirli miktarda bir para yatırılması gerektiğini, yardımcı olabileceğini söyleyen sanığın, şikayetçiyi alıp vergi dairesine götürdüğü, görevliler ile görüşüyormuş gibi yaparak şikayetçiye güven telkin ettikten sonra yanına gelip kimliği ile birlikte170,00 TL para vermesi gerektiğini söyleyip, parayı aldıktan sonra bu kez de kimliğinin fotokopisini çektirip geleceğini söyleyen sanığın ortadan kaybolduğu somut olayda;

sanığın inkara yönelik savunmasına rağmen dosya içerisinde bulunan fotoğraf teşhis tutanağı ile katılanın beyanı karşısında dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.