Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/24584 K.2013/18850

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün eski mernis adresine taşındığından bahisle Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre 25/03/2013 tarihinde yapılan tebligat sonrası sanığın yeni mernis adresinin tespiti üzerine yeniden çıkarılan tebligatın sanığa tebliğ edildiği 25/04/2013 tarihinden önce 03/04/2013 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, 5490 sayılı Kanunun 51. maddesi gereğince adres değişikliğinin 20 iş günü içinde kuruma bildirileceği düzenlemesi karşısında, ilk tebligatın geçersiz ve sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek, temyizin reddine dair 16/05/2013 tarihli ek karar kaldırılmak suretiyle yapılan temyiz incelemesinde;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın daha önce cezaevinden tanıdığı katılanın araç kiralayarak bir hafta süreyle kullanıp geri getirmek üzere sanığa teslim ettiği, ancak sanığın süresinde bu aracı geri getirmediği gibi türlü bahanelerle katılanı oyaladığı, son olarak İstanbul ilinde bir şahsa aldığı borç karşılığında rehin olarak verdiği olayda, güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK.nun 155/1.maddesi uyarınca hapis cezası yanında ayrıca adli para cezasına hükmedilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.