Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/2467 K.2014/10233

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılana ait şirkette 1990 yılından beri ara ara çalıştığı, Bergama ilçesinde granit işletmeciliği için aralarında sözlü olarak anlaştıkları, katılanın bu nedenle gereken iş makinelerini satın alması için toplam 120.000.00 TL ve 6.400 USD parayı nakden sanığa verdiği, ancak sanığın bu parayı makine alımında kullanmayıp, mal edindiği iddia edilen olayda;

basiretli bir işadamının banka havalesi yoluyla iş makinesi alınmasında gönderilebileceği halde, yanında çalışan bir kişiye herhangi bir belge almadan bu kadar yüksek meblağda bir parayı verip, iş makinesi almaya göndermesinin ve sanıkla katılan arasında daha önceden sanığın katılana verdiği 1.000 USD bedelli senedi katılanın 51.000 olarak değiştirip işleme koyduğundan bahisle şikâyette bulunduğu, aralarında işçisi tarafından sahtecilik suçundan dava açılmış olduğu halde, katılanın kendisini sahtecilikle suçlayan bir işçisine bu kadar yüksek miktarda bir parayı vermesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı anlaşıldığından,

sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli derecede bir delil de elde edilemediğinden beraatına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.