KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/24773 E., 2015/27398 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sanık ... 'ın, şikayetçilere kendisinin medikal işleri yaptığını, bu işten iyi para kazandığını belirttiği, şikayetçilerin de bu işe ortak olmayı istedikleri, bu amaçla Ankara'ya geldiklerinde ...'la buluşarak birlikte yemek yedikleri ve ortak iş yapmaya karar verdikleri, bu amaçla şikayetçilerin bankadan çektikleri 250.000 TL parayı çantaya koyarak buluşacakları Hilton oteline geldiklerinde diğer sanıklarla birlikte bir ara kalacakları odaya parayı götürmek istediklerinde şikayetçi ...'la sanık ...'in ve sanık ...'ın da asansörün önüne geldikleri,
sanık ...'in ...'a sen bekle biz parayı odaya koyalım diyerek parayı alıp ... birlikte asansörle yukarı çıktıkları, ...'ın babası ...'in yanında lobiye döndüğü, ancak sanıkların bir daha gözükmedikleri bu şekilde sanıkların, birlikte hareket ederek dolandırıcılık suçunu işledikleri gözetilmeden mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/24773, K. 2015/27398, 24 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama