KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/24879 E., 2016/1598 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet (üç kez
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, katılanları ...'e götürüp işe yerleştirebileceğini söyleyerek her birinden 5000 TL olmak üzere toplam 15.000 TL alarak ortadan kaybolduğu, sanığın bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın gerekçeye dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Katılan ...'ın aşamalarda alınan beyanlarında, katılan ... olduğu sırada büroya gelen sanığın, güvenilir kişilere ihtiyacı olduğunu söyleyerek kendisini ve sanık ...'un yurt dışında işçi olarak çalışabileceklerini söylediğini, nasıl olacağını sorduklarında da siz bana 5.000 TL verin ben sizin işlemlerinizi halleder götürürüm dediğini beyan etmesi,
katılan ...'un aşamalarda alınan beyanlarında, büroda bulunduğu sırada, sanığın geldiğini, kendisini yurt dışına götürebileceğini söylediğini, kendisinin de arkadaşı ....ile oğlu...'ı da götürüp götüremeyeceğini sorduğunda vekalet vermeleri durumunda halledebileceğini söylediğini, bunun üzerine hazırladıkları vekaletnameler ile 15.000 TL'yi....'da bulunan ....Bahçesi'nde verdiklerini ifade etmesi karşısında, suça konu hileli hareketlerin aynı zaman ve mekanda gerçekleşmesi halinde TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme tek suçun oluşacağı gözetilerek,
katılanların ayrıntılı ifadelerine başvurulması suretiyle, sanığın eylemlerinin her bir katılana karşı ayrı suç mu, yoksa zincirleme tek suçu mu oluşturacağının tespit edilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/24879, K. 2016/1598, 15 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama