KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/24924 E., 2014/15970 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Çobanlık yapan sanıkların otlattıkları hayvanları katılana ait badem ağacı fidanlarının bulunduğu bahçeye soktukları, hayvanların badem ağacı fidanlarının dal ve çiçeklerini yemek suretiyle zarar verdiği, iddia edilen olayda;
1-Sanıklar müdafiinin vekalet ücreti istemine ilişkin temyiz isteminin incelemesinde:
Sanık müdafiinin, yüzüne karşı tefhim olunan 26/01/2012 tarihli beraat hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 08.05.2013 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik katılanın temyiz itirazlarının incelemesinde,
Sanıkların bütün aşamalarda suçlu işlemediklerini belirtmeleri, zarar verme olayını gören bulunmaması ve bahçe çevresinin tamamen açık olması karşısında, sanıkların mala zarar verme suçunu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından beraatına ilişkin kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/24924, K. 2014/15970, 1 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama