Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/2521 K.2014/9936

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Katılan şirkette şoför olarak çalışan ve İran ülkesinden alınacak yüklerin Rusya'ya nakledilmesi amacıyla görevlendirilen sanığa, şirkete ait olan ... plakalı aracın bu nedenle teslim edildiği, sanığın, sevk ve idaresindeki aracı ile, İran'a gidip, söz konusu yükleri teslim aldıktan sonra Türkiye'ye giriş yapmak üzere sınır kapısına geldiğinde, İran Gümrük Muhafaza Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan denetim neticesinde; söz konusu araçta yüklü bulunan yakıtın fazla olduğunun tespit edilmesi üzerine araca elkonulduğu, hakkında hukuki işlem başlatılması nedeniyle aracı ve yükü orada bırakarak Türkiye sınırlarına pasaportsuz olarak giriş yapan ve katılan şirket

tarafından kendisine verilen avansı da iade etmeyen sanığın, üzerine atılı olan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, suç kastıyla hareket ettiğine dair katılan şirketin iddiası dışında somut, kesin ve inandırıcı delillerin elde edilemediğinin anlaşılması karşısında; sanığın beraatine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.