KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/25357 E., 2014/15799 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda tutuklu bulunan suça sürüklenen çocuk ...'in, revir koğuşunda bulunduğu esnada bir anlık bunalım sonucu 2 adet pencere camını kırarak zarar verdiği, suça sürüklenen çocuğun bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuğun yargılamanın her aşamasında alınan savunmalarında, yüklenen suçu işlediğini ikrar etmesi karşısında ve tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
5275 sayılı CGİK'nın 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/25357, K. 2014/15799, 30 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama