Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/25569 K.2016/2242

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ...'in işlettiği ... isimli işyerine gelerek kendisini kardeşi olan katılan ...'nın gönderdiğini, daha önceden yapılan bir iş nedeniyle katılan ...'e borcu olduğunu, kendisinin de ...'in oğlu olduğunu söyleyip katılan ...'te güven tesis ettiği, akabinde işyerinde bulunan ankastre ocağı pazarlık yaparak 550 TL bedelle satın alıp, parasını akşam getireceğini söylediği, sanığın söylediklerine inanan katılanın suça konu ocağı sanığa verdiği, daha sonra sanığın sözkonusu ocağın parasını ödemediği gibi suça konu eşyayı tanık ... isimli arkadaşına sattığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanığın, katılan ...'in işyerine gelerek gerçek olmadığı halde katılan ...'nın kendisini gönderdiğini ve haberi olduğunu söylemesi ve yine katılan ...'in tanıdığı olan annesi ...'in ismini vererek güven telkin etmesi, daha sonra akşam parasını getireceğini söyleyerek sözkonusu ocağı alıp götürdükten sonra parasını ödemeden aynı gün tanık ...'ya satması karşısında, eylemin subüta erdiği ve sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, taraflar arasındaki ihtilafın alacak – borç kapsamında hukuki nitelikte bulunduğu belirtilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,