Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/25697 K.2016/2072

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz dışı sanık ...'ın katılana ait katı atık dönüşüm fabrikasında çalıştığı, fabrikanın bahçesinde konteynır içerisinde ikamet ettiği, fabrika bekçisinin cumartesi günleri izinli olması sebebiyle cumartesi günleri bekçilik yaptığı, diğer sanık ...'ın ise aynı fabrikada çalışırken suç tarihinden yaklaşık bir buçuk ay önce işten ayrıldığı, olay gecesi sanığın beyaz bir minibüsle temyiz dışı sanığın yanına gelerek bahçede bulunan bakır tel, nikel ve boruları temyiz dışı sanık ile birlikte araca yükleyip götürdükleri olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

b-Hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek yasaya aykırı hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “100 gün” ve “2.000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine,

sırasıyla “5 gün” ve “100 TL” adli para cezası ve ibarelerinin eklenmesi ve 53. maddenin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin kısmın çıkarılarak yerine "Sanıkların TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (a-b-c-d-e) bentlerinde yer alan haklardan yoksun bırakılmasına,