Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/26641 K.2016/2542

.

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçinin cadde üzerinde yürüdüğü sırada sanıklardan ...'un şikayetçinin yanına yanaştığı ve kapalı çarşıya nasıl gideceğini sorduğu, bu esnada cebinden bir saat çıkararak şikayetçiye gösterirken diğer sanık ...'in şikayetçi ile sanık ...'ın yanına geldiği ve saatin fiyatını sorduğu, sanık ...'ın 18.000 Euro olduğunu söylemesi üzerine, sanık ...'ın saati eline alıp kontrol ettiği ve bankadan para çekip saati alacağını belirterek yanlarından ayrıldığı, şikayetçi ile yalnız kalan sanık ...'ın, 2.000 Euro vermesi halinde saati kendisine satabileceğini beyan etmesi üzerine,

şikayetçinin 2.000 Euro ödeyerek gerçekte 5,00 TL değerinde olan sahte saati satın aldığı, daha sonra bu saati bir saatçiye gösterdiğinde değersiz olduğunu öğrendiği anlaşılmakla; eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında aşağıdaki bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların atılı suçu işlemediklerine ve eksik inceleme ile hükümler verildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Belirlenen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232. maddesine aykırı hareket edilmesi,