Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/27065 K.2016/3081

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın hurda alüminyum sattığı, sanığın katılanın iş yerini telefonla arayarak kendisini başka bir isimle tanıtıp ....'de hurda alım satım işi yaptığını söylediği, hurda malzeme satın almak istediğini söylediği, katılan ile sanığın alışveriş konusunda anlaştıkları, sanığın aldığı malzemeyi ....'de bulunan iş yerine götüreceğini söyleyerek nakliye aracı gönderdiği, malzemeler kamyona yüklenerek ...'ye götürülürken katılanın iş yerinde çalışan tanık .....'in de araçla birlikte gittiği, nakliye aracının Kurtköy civarında durarak araç şoförünün, tanığı sanığın kullandığı otomobiline bindirerek yoluna devam ettiği, sanığın ise aracı ile tanığı biraz dolaştırarak otobüs duraklarının yanına bıraktığı olayda,

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

b-Hapisten çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, uygulama maddesi olan TCK'nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232. maddesine aykırı hareket edilmesi,