Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/27497 K.2016/1530

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müşteki tarafından tanık ...'ya emanet edilen 35 YZ 732 plakalı araca alıcı olup, bu bahaneyle bakmak için anahtarını ... dan aldığı, ... ya ben senin ... ya peşinat olarak verdiğin 500 TL kadar parayı vereceğim, aracı da götüreceğim, ancak şu an yanımda 500 TL param yok, ertesi günü saat 10.00 da burada arabanın olduğu yerde buluşup geri kalan kısmını ödeyeceğim diyerek 150 TL para verdiği, daha sonra beğendiğini belirtip sözleşmeyi tamamladıktan sonra aracı götürmesi gerekirken müştekiye haber vermeksizin aracı alıp götürdüğü, müştekiye ait aracı hileli davranışlarla müştekiyi aldatarak aldığı ve dolandırıcılık eylemini gerçekleştirdiği hususunda mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık tarafından ileri sürülen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Sanık hakkında hükmedilen gün adli para cezasının, paraya çevrilmesi sırasında uygulanan TCK’nın 52/2 ile 50/1-a maddelerinin gösterilmemiş olması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;