KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/27604 E., 2014/2790 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli mala zarar verme
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
...'na bağlı birimlerden olan ve Anafartalar Caddesinde hizmet veren Denetim Grup Müdürlüğü Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığı'na ait hizmet binasının ikinci katında bulunan güvenlik kamerası görüntülerinin arızalanması üzerine teknik servis görevlilerince yapılan incelemede; söz konusu kameranın görüntü soketinin kırıldığının tespit edildiği, güvenlik kamerasının kırılma zamanında binanın ikinci katında sanığın bulunduğunun belirlendiği, bu şekilde sanığın, söz konusu güvenlik kamerasının görüntü soketini kırmak suretiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;
Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre;Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığının hizmet binasının ikinci katında bulunan güvenlik kamerasının görüntü soketinin kırılması eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğine ilişkin somut ve kesin bir delil elde edilemediğinin anlaşılması karşısında, kuşkudan sanık yararlanır ilkesi dikkate alınarak; sanığın beraatine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/27604, K. 2014/2790, 17 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama