Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/27649 K.2016/1863

Sanığın, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine; özel belgede sahtecilik suçundan ise beraatına ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, şikayetçinin avukatı sıfatıyla iş mahkemesinde görülen tazminat davasında 11.690 TL alacağın şikayetçi lehine sonuçlanmasıyla 2007 yılında 10.476 TL olarak tahsil ettiği, ancak 3000 TL'sini 2008 yılı ocak ayına kadar, 5100 TL'yi ise 2010 tarihine kadar uhdesinde tuttuğu, sanık tarafından 21/04/2009 tarihine verilmiş gibi düzenlenen ancak şikayetçi tarafından 26/04/2010 tarihinde verildiği iddia edilen makbuz ve ibraname başlıklı belgeyi şikayetçiye imzalattırdığı, böylece özel belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

1-Özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre,

Sanığın hükmün gerekçesine dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

21/04/2009 tarihli belge ile, vekalet acreti ve masraflar düşüldükten sonra kalan 8.100 TL'nin 3.000 TL'si davanın yargıtay aşamasında bozulması ve paranın dosyaya iadesi ihtimaline binaen 20/04/2007 tarihinde, kalan 5100 TL'lik kısım ise müştekinin şehir dışında olması ve hastalığı sebebiyle 21/04/2009 tarihinde elden teslim edilerek tarafların karşılıklı hak ve borçları kalmadığı belirtilerek taraflarca imzalanmış olup, müştekinin, şikayet konusu ettiği gecikmelerin şehir dışında olması ve hastalığı kaynaklı olduğu hususunda kabulü olduğu, söz konusu belgeyi rıza ile imzaladığı,

bu nedenle hizmet ilişkisi gereği sanığın kendisine tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında devir amacı dışında tasarrufta bulunarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,