Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/2767 K.2014/18545

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş olan şikayetçi vekilinin CMK'nın 260. maddesi uyarınca kurulan hükmü temyiz ve kamu davasına katılma hakkı bulunduğunun anlaşılması karşısında, CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede,

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ile katılan arasında katılanın müşterisinin evinin merdiven parkelerinin yapılması konusunda taşeronluk anlaşması olduğu, sanığın katılandan işin parasını almasına karşın bu anlaşmaya riayet etmeyerek parke almadığı, merdiven parkelerini döşeme işini tam olarak yapmadığı, işi ihmal ettiği, katılanın sanığa parke alması için verilen paranın sanık tarafından bu işte kullanılmadığı gibi katılan tarafından alınan parkelerden 20 paket parkeyi ise döşemede kullanmayarak mal edindiği iddia olunan somut olayda; sanığın işi layıkıyla yapmadığı,

bir gün işe gelip diğer günler gelmemesi eyleminin sanık ile katılan arasındaki anlaşmaya riayet etmemekten ibaret hukuki ihtilaf konusu oluşturduğu, kaldı ki sanığa parke alması için verilen paranın sanık tarafından bu işte kullanılmadığı gibi katılan tarafından alınan parkelerden 20 paket parkeyi ise döşemede kullanmayarak mal edindiği yönünde her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı aksi ispat edilemeyen sanık savunması ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.