Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/27801 K.2016/2906

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ile açık kimliği tespit edilemeyen bir kişinin dolandırıcılık yapmak için daha önceden aralarında anlaştıkları, bu kapsamda mağdurun yanına gelerek oğlunun arkadaşı olduklarını söyleyip güven telkin ettikleri, akabinde amcalarının trafik kazasında öldüğünü, 40.000 TL parayı fakirlere dağıttıklarını belirtip çevresinde fakir olup olmadığını sordukları, mağdurun bir fakir var demesi üzerine 1000 TL verdikleri, daha sonra senin ne kadar paran varsa ona göre okutalım diyerek mağdurun cebinden çıkardığı parayı alıp saydıkları, durumdan şüphelenen mağdurun parasını alarak cebine koyduğu,

akabinde kaçmakta olan sanığı yakalayıp şikayetçi olduğunun iddia edildiği olayda, sanık savunması, mağdur ifadesi ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanık hakkında; 5237 sayılı TCK 'nın 157/1 maddesi gereğince hüküm kurulurken, hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.