Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/2788 K.2013/17017

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılan şirketler adına ürün teslim etme ve ücret tahsil etme yetkisine sahip müşteri temsilcisi olarak çalıştığı, tahsil ettiği paraları uhdesinde tutup menfaat temin ettiğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın beyanında tahsil ettiği paraları şirkete verdiğini, bazı tahsilatların ise müşteri firmaların isteği üzerine başka şirketlerden aldığı mal ya da hizmete ilişkin olması nedeniyle katılan şirketlerin hesabına geçmediğine yönelik savunması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması amacıyla katılan şirketler,

müşteri firmalar ve hizmet alınan üçüncü firmaların muhasebe kayıtları getirtilerek katılanların şikayet dilekçesinde belirtilen iddiaların dayanağını oluşturan ticari ilişkilerin mahiyetleri araştırılıp, tahsil edilen paraların sanığın savunmasında bahsettiği gibi müşteri şirketler adına katılan şirketlerin faaliyetleri dışındaki üçüncü kişilere yaptırdığı işlerin karşılığı olup olmadıklarının, katılan şirketler adına tahsil ettiği paraların şirket hesaplarına geçip geçmediğinin,

... isimli firmadan bozulan aracın tamiri için istenen paranın şirket adına istenip istenmediğinin araştırılıp gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,