Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/28013 K.2016/3062

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine yönelik hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın yanına gelip kendisini İranlı olarak tanıtan ve bozuk lehçe kullanarak konuşan sanık ...'in .. bir kuyumcu ismi söyleyerek yerini sorduğu, katılanın bilmediğini söylediği, bu sırada yanlarına gelen sanık ...'ın katılana kendisini öğretmen olarak tanıtıp, yanındaki ...'in İran uyruklu olduğunu ve kendisinde çok altın olduğunu, birçok Türk'e altın satarak zengin ettiğini söylediği, cebinden çıkardığı öğretmen kimliğini ve nüfus cüzdanını sanık ...'e uzatıp varsa altın almak istediğini söyleyerek yüklü miktarda para verdiği ve katılana dönerek "paran varsa sen de para ver, ortak altın alalım" diye söylediği,

katılanın da sanıklara inandığı ve köydeki evinde parasının olduğunu, yanında parası olsa altın alabileceğini söylediği, bunun üzerine kendisini öğretmen olarak tanıtan sanık ...'ın müdür bir arkadaşının olduğunu, onu çağırıp onun arabası ile köye gitmelerini söylediği ve telefon ile müdür olarak tanıttığı sanık ...'i arayıp çağırdığı, sanık ...'in yeni model bir araba ile geldiği, birlikte katılanın köyüne gittikleri, kasada bulunan parasından 38.000 TLsini alarak sanıklar ile tekrar araca binip belediye karşındaki parka geldikleri ve katılanın burada kendisini İran uyruklu suça konu yedi adet sahte külçe altınları verdiği,

sonrasında sanıkların bir bahane ile katılanı yanlarından uzaklaştırıp kaçtıkları olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.