KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/28032 E., 2014/18790 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Kasım 2014
- Tebliğname No
- 15 - 2012/152672
- Mahkemesi
- Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 21/03/2012
- Numarası
- 2011/535 (E) ve 2012/243 (K
- Suç
- Mala zarar verme
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok, etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığın, kendisine tahsis edilen lojmana mutfak dolabı alabilmek için, olaya konu olan lojmanın yıkım kararı bulunduğundan, buradan sorumlu görevliden aldığı izin ve anahtarla girip kendi lojmanına buradaki mutfak dolabını almak istediği sırada, kendisine verilen anahtarın daire kapısını açmaması üzerine, kapı kilidini kırmak sureti ile içeri girdiği ve içerde mağdura ait eşyaların bulunduğunu anlayınca, geri çıkıp kapısını asma kilit takmak sureti ile kilitledikten sonra olay mahallinden ayrılması şeklinde gerçekleşen olayda;
sanığın ilgili yıkım kararı olan lojmanın mutfak dolaplarını almak için yetkili ve görevli kişiden izin aldığı ve aldığı bu izin kapsamında temin ettiği anahtarla olaya konu daireye girmeye çalıştığı ve daire kapısının görevliden aldığı anahtarın açmaması üzerine kapı kilidini kırdığı anlaşıldığından, sanıkta mala zarar verme kastının bulunmadığı, yasal unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/28032, K. 2014/18790, 13 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama