Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/28135 K.2016/3176

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK' nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanığın olay günü müştekinin müdürü olduğu giyim mağazasına gelerek alışveriş yaptığı, karşılığında üzerinde 500 euro bulunduğunu söyleyerek kabul edip etmeyeceklerini sorduğu, müştekinin kabul etmesi üzerine 500 euro olduğunu söylediği 500 norveç kronunu verdiği ve alışveriş tutarı düşülerek kalan 1.000 TL parayı aldığı ve bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın eyleminin TCK'nın 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suçun sübutuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanun'un 50/1-f maddesine göre, sanık hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının 'kamuya yararlı bir işte çalıştırmaya çevrilmesine' karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,