KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/28542 E., 2014/19384 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2014
- Tebliğname No
- 15 - 2012/154092
- Mahkemesi
- Uşak 1.Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 29/12/2011
- Numarası
- 2010/487 (E) ve 2011/597 (K
- Suç
- Mala zarar verme
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
İhbar üzerine olay yerine intikal eden ... kod no'lu trafik ekibinde yer alan görevli memur-katılan Hakan'ın, ehliyet-ruhsat istemesi üzerine başlayan tartışmanın, itişip-kakışma aşamasına geçtiğinde, şikayetçinin üniforma olarak görevi esnasında giydiği monta asılan sanığın, 14.10.2010 tarihli "Görgü ve Tespit Tutanağında" belirlendiği gibi sağ koltuk altının sökülmesine ve gözlüğünün yere düşüp kullanılamaz hale gelmesine neden olması eyleminin "mala zarar verme" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda.
14.10.2010 (saat 05.55 itibariyle düzenlenen) tarihli tutanakta sanığın saldırgan tavırlar sergileyip katılan Hakan'a yumruk atarak gözlüğünün kırılmasına, üniforma montunun yırtılmasına sebep olduğu tespitinin yapılmış olması karşısında; dosyadaki tüm bilgi ve belgelere göre atılı "mala zarar verme" suçunun sübut bulduğu anlaşılmasına ve bu nedenle "mahkumiyetine" karar verilmesi gerekmesine rağmen yazılı gerekçeyle "beraatine" hükmolunması,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/28542, K. 2014/19384, 20 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama