KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/28562 E., 2014/16520 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
20.03.2012 havale tarihli dilekçesiyle sanık hakkında açılan kamu davasına katılma isteminde bulunan müştekinin, bu istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de, suçtan doğrudan zarar gören müştekinin dilekçesi katılma talebi olarak kabul edilerek 5271 Sayılı CMK'nun 237/2 maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede,
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanık ...’nın, müşteki Füsun Üresin'e ait taşınmazda kiracı olarak bulunduğu, müştekinin sanık hakkında icra takibinde bulunup 30.06.2011 tarihinde sanığın işyerinde haciz işlemi yapılarak bir kısım eşyası muhafaza altına alınarak yediemine teslim edilmesi üzerine sanığın, mağdura ait taşınmazın, kalorifer peteklerini sökerek, ara bölme camlarını, asma kata çıkan merdivenleri, ahşapları ve zemindeki mermerleri kırarak zarar verdiği, iddia edilen olayda;
04.07.2011 tarihli görgü tespit tutanağı, olay yeri fotoğrafları ve tüm dosya kapsamından sanığın mala zarar verme suçunu işlediği anlaşıldığı halde mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/28562, K. 2014/16520, 15 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama