Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/28751 K.2016/3200

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın... tarafından satılan işyerlerinden almak istediği, arkadaşı ...'ın tanıdığı sanık ...'ın...'a ait bir işyerinin satılık olduğunu söylediğini belirtmesi üzerine sanık ... ile buluştukları, sanığın katılana...'a ait bir işyerinin satılık olduğunu 125.000,00 TL'ye satın alabileceklerini söylediği, beraber ..

Bankası ...Şubesi'ne giderek banka müdürünün odasına girdikleri, burada müdürün bir yetkili çağırdığı, yetkili ile odadan çıkan sanığın tekrar gelip 10.000,00 TL teminat yatırmaları gerektiğini söylediği, katılanın bu parayı sanığa verdiği, vezneye giden sanığın 5.000 TL para yatırıp aldığı 2 ayrı dekontu katılana verdiği ve bankadan ayrıldıkları, bilahare dekontları kontrol eden katılanın her iki dekontun aynı olduğunu anladığı, sanığın teminat olarak yatırılmak üzere kendisine verilen 5.000 TL'yi hileli hareketler ile mal edinerek üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

sanık, katılan, tanık beyanları ve dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın gerekçeye dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesine göre; kararda, para cezasının yirmi eşit taksitle ödenmesine karar verildiği halde, taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemiş olması,