Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/28838 K.2013/19704

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Katılanın evlenmek niyetini taşıdığını ve uygun bir eş aradığını öğrenen sanık ...'nin, kendisini katılana "..." ismiyle tanıtıp, kendisi ile fikir ve işbirliği içerisinde hareket eden ve katılana "..." ismiyle tanıttığı sanık ... vasıtasıyla katılanı... isimli bir şahısla tanıştırdığı, katılanın... isimli şahısla evlenme hususunda anlaşıp...'a ziynet eşyası satın aldığı, ...'e de aracılık yapması nedeniyle bir miktar ziynet eşyası hediye ettiği, katılan ve... isimli bayan ve sanık ...'ün birlikte katılanın evlerine gittikleri, sanık ve...'ın katılanı ev ihtiyaçları için alışveriş yapmak üzere

dışarı gönderip ardından da ziynet eşyası ile birlikte ortadan kayboldukları olayda, mahkemenin "dolandırıcılık" suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK.nun 157/1. maddesinde hapis cezası yanında adli para cezası da öngörüldüğü halde, sanıklar hakkında adli para cezasına hükmedilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.